In een wereld waar het straatbeeld gedomineerd wordt door felle kleuren en schreeuwende reclame creeërt Hannah een rustpunt met haar gestileerde geknipte barcode portretten. Wie goed naar de portretten kijkt merkt dat er een loopje met de toeschouwer genomen wordt. Door enkel gebruik te maken van zwart papier op een witte achtergrond creeërt Hannah een portret zonder foto of afbeelding erachter. Ze wekken nog slechts de suggestie van hun oorsprong. De portretten bestaan uit een zorgvuldig opgebouwd lijnenspel waarin zij met schaar en scalpel een holografische diepte weet te bereiken. Met tussenkomst van de computer blaast zij één van de oudste kunstvormen, namelijk papierknipkunst, nieuw leven in.

Een extra dimensie is dat alle lijnen geknipt zijn waardoor het geen grafisch werk is wat men op het eerste gezicht zou denken. Van een andere hoek veranderen de lijnen van vorm. In print op canvas is dit spel minder aanwezig maar toch nog steeds fascinerend, en betaalbaar.

Papierknipkunst of knipkunst is sowieso een bijzondere maar ondergewaardeerde kunstvorm. De geschiedenis gaat terug tot voor Christus en heeft zijn wortels in het oude China. Veel kunstenaars drukken zich uit door middel van (olie)verf op doek en/of hout. Schilderen is tevens de meest geaccepteerde kunstvorm en daarom minder interessant voor Hannah. Zij houdt van sterke contrasten. Deze eigenschappen zijn goed uit te drukken in knipwerk. Naast de portretten knipt ze ook traditionelere ontwerpen zoals gelegenheidsknipwerk.