Hannah Biemold knipt barcodeportretten uit papier naar foto's van mensen en voorwerpen.
In een wereld waar het straatbeeld gedomineerd wordt door felle kleuren en schreeuwende reclame creeërt zij een rustpunt met haar gestileerde (vrouwen)portretten. Wie goed naar de portretten kijkt merkt dat er een loopje met de toeschouwer genomen wordt. Door enkel gebruik te maken van zwart papier op een witte achtergrond creeërt Hannah een portret zonder foto of afbeelding erachter. Ze wekken nog slechts de suggestie van hun oorsprong. De portretten bestaan uit een zorgvuldig opgebouwd lijnenspel waarin zij met schaar en scalpel een holografische diepte weet te bereiken. Met tussenkomst van de computer blaast zij één van de oudste kunstvormen nieuw leven in.
Een extra dimensie is dat alle lijnen geknipt zijn waardoor het geen grafisch werk is wat men op het eerste gezicht zou denken. Van een andere hoek veranderen de lijnen van vorm. In print op canvas is dit spel minder aanwezig maar toch nog steeds fascinerend, en betaalbaar. Papierknipkunst is verder een bijzondere maar ondergewaardeerde kunstvorm. De geschiedenis gaat terug tot voor Christus en heeft zijn wortels in het oude China. Veel kunstenaars drukken zich uit door middel van (olie)verf op doek en/of hout. Dat is tevens de meest geaccepteerde kunstvorm en daarom minder interessant voor Hannah. Zij houdt van sterke contrasten. Ook symmetrie is van belang in dit werk. Deze eigenschappen zijn goed uit te drukken in knipsels, net als nieuwe manieren zoeken die deze kunstvorm in zich heeft. De vlinders zijn conventioneler dan bijvoorbeeld de barcode portretten.
In a world where the street is dominated by bright colors and screaming advertisements, Hannah creates a point of rest with her (female) portraits. Looking closely at these portraits will notice they are getting fooled. By only using black paper on a white background Hannah creates a portrait without any photo or picture behind it. They only suggest their heritage. The portraits are built from a delicate set of lines in which Hannah creates a holographic effect with only a scalpel and surgical scissors. With some help from her computer she revives a very old form of art. An extra dimension is that all lines are cut by hand and the work is not graphical as one might think at first. Looking from another angle the lines change location. In print on canvas this effect is less visible but still fascinating, and yet more affordable.
